„Ktoś tutaj był i był,

a potem nagle zniknął

i uporczywie go nie ma.”

– Wisława Szymborska -

  21 lutego 2026 roku po ciężkim wypadku zmarł Dyrektor Benedykt Mroziński. Trudno nam się pogodzić z tym, że już Go nie ma. Odszedł zdecydowanie za wcześnie. Tak nagle, niespodziewanie… To uświadamia nam, jak kruche jest życie.

 Pracę w szkole rozpoczął w  1982 roku jako nauczyciel w Wielkim Rychnowie.  Od roku 1990 pracował w naszej szkole. 1 stycznia 1999 roku został dyrektorem szkoły. W 2018 r. przeszedł na emeryturę, nie zaprzestał jednak pracy z dziećmi. Wciąż uczył gry w szachy.

Większość swojego ziemskiego życia oddał szkole. W ciągu ponad 35  lat pracy zawodowej był wielokrotnie wyróżniany nagrodą dyrektora Szkoły
i Burmistrza Miasta Kowalewo Pomorskie. Otrzymał także Brązowy Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi i odznakę honorową „Zasłużony dla Rolnictwa”.

Był człowiekiem niezwykłym, bardzo zasłużonym dla naszej szkoły i
 miejscowości Kowalewo Pomorskie, chociaż pochodził z okolic Grudziądza. Był bardzo ambitny. Zawsze dążył do celu i dał się poznać jako osoba bardzo pracowita, dbająca o szkołę, o jej rozwój, zaangażowana w pracę z dziećmi i pracę dla dobra społeczności lokalnej. Był człowiekiem pełnym pasji, nauczycielem z powołania, z wyjątkową charyzmą, energią, otwartością.

         Jako wychowawca dbał o swoich uczniów. Był życzliwy, troskliwy, wyrozumiały. Pokazywał dzieciom świat, nie tylko poprzez naukę, ale także poprzez swoje ukochane  szachy. Promował królewską grę, współpracując z trenerami szachowymi z terenu całej Polski.  Wprowadził dodatkowe zajęcia szachowe w szkole.. Z ogromnym zainteresowaniem, do ostatnich chwil śledził losy młodych szachistów. Dopytywał o ich sukcesy, opowiadając przy tym o osiągnięciach swoich dzieci – którym swoje matematyczne i szachowe pasje przekazał i z których był – oczywiście słusznie – ogromnie dumny.

         Nagłe odejście zasmuciło nas wszystkich.

         W naszej pamięci pozostanie obraz człowieka stanowczego i prawego, oddanego pracy i ludziom oraz wymagającego od siebie i innych zwierzchnika.

         Panie Dyrektorze, dziękujemy za piękną służbę dla dobra wspólnego, którą podjąłeś i pełniłeś przez tyle lat. Dziękujemy za wszystkie szczere, wspaniałe gesty. Pozostanie Pan w naszej pamięci jako człowiek wielkiej dobroci, której wielokrotnie doświadczaliśmy.